رگبار

قلبم در من جا نمی شود

soolmazz — Sat, 21 Jun 2008 19:31:18 GMT

از رنجاندنش وحشت دارم. پس فرار كردم و آه را جا گذاشتم و اشك را و عشق را. اميد را دور شانه هايم پيچيدم و رويا را بر سر گذاشتم تا مبادا اين تندباد انذار مرا با خود ببرد. حالا شب كه مي شود كنار پنجره مي نشينم. آسمان نه ماه دارد و نه ستاره. خاكستري رويا مي بافم تا شبي كه ماه ميهمان پنجره شود و من باز شعر بخوانم. نخ هاي صورتي و قرمز را رويا مي بافم تا به فصل عشق بر دل بنهم و در كوچه هاي آفتابي پرسه بزنم و خاطره بر ديوار زندگي بكشم.

و باورم نيست كه "نبايد دوستت داشته باشم" جمله گذشته و حال و آينده است!

دستگیری بهائیان در ایران - خبر نگران کننده

soolmazz — Mon, 19 May 2008 21:09:05 GMT

بارنی لیت

شش تن از هفت عضو هیأت یاران ایران، گروه غیررسمی که فعّالیت‎های امری در ایران را در غیاب هیأت اداری رسمی اداره می‎کند، در ساعات بامدادی امروز، 14 مه، بازداشت شدند.

بیت‎العدل اعظم، شورای حاکمهء جهانی امر بهائی، هم‌اکنون در پیامی ما را از این خبر نگران‎کننده و مصیبت‎بار آگاه فرمودند.

مأمورین وزارت اطّلاعات در طهران وارد منازل خانم فریبا کمال‎آبادی، جناب جمال‎الدّین خانجانی، جناب عفیف نعیمی، جناب سعید رضایی، جناب بهروز توکّلی، و جناب وحید تیزفهم شدند و بعد از جستجویی گسترده، آنها را به زندان بدنام اوین در طهران منتقل ساختند. عضو هفتم، خانم مهوش ثابت، منشی یاران ایران، از 5 مارس 2008 در بازداشت به سر می‎برد.

چنین اقدام هولناکی از سوی حکومت از وقایع وحشتناک سالهای 1980 و 1981 تا کنون سابقه نداشته است. در آن زمان هر نـُه عضو محفل روحانی ملّی (شورای ملّی حاکمهء بهائی) در 21 اوت 1980 ربوده و ناپدید شدند بدون آن که اثری از آنها به دست آید. محفل ملّی تازه‎تشکیل بعدی با اعدام هشت تن از اعضائش در 27 دسامبر 1981 از میان رفت.

از آن زمان تا کنون، بهائیان ایران نتوانسته‎اند اعضاء محافل خود را انتخاب کنند و فعّالیت‎های آنها با گروه‎های کوچک غیررسمی که به نام "یاران" شناخته می‎شود، هماهنگ شده است.

این گواهی دیگر است، اگر نیاز به گواه و مدرک باشد، که حکومت ایران عزم را بر نابودی امر بهائی در سرزمین زادگاهش جزم کرده است.

اگر شما طریقی مشروع و معقول برای اعتراض علیه این اقدام کاملاً غیرموجّه از سوی حکومت ایران دارید، لطفاً اقدام نمایید. و لطفاً این پیام را به سایر وبلاگها نیز انتقال دهید.

برای کسب اطّلاعات بیشتر در مورد اذیت و آزار بهائیان در ایران به لینک زیر مراجعه نمایید.

http://question.bahai.org/

منبع: http://ostade-azal.blogfa.com/post-62.aspx

(نوشته شده در پنجشنبه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۸۷)

از دست رفته

soolmazz — Mon, 19 May 2008 13:03:38 GMT

تو رانده اي مرا

از سرزمين عشق

از برزخ نگاه

از جنت خيال

ديگر ستانده اي

جام اميد من

شوق كلام من

احساس ناب من

حالا كه مي روم در اين مسير تيره و نمناك دوري ات

ديگر مخوان مرا

بگذار از ياد برم حسرت تو را

بگذار فراموش كنم خوي ماه تو

بگذار به نام جديد خويش خو كنم

من عشق نبودم

چه رنجی از محبت ها کشیدیم

soolmazz — Sat, 15 Mar 2008 15:08:22 GMT

خدايا،

اي كاش محبت را در دل من قرار نمي دادي.

يا به جاي اين همه محبت كه يك جا به من هديه كردي،

مقداري اش را واقع بيني عنايت مي نمودي.

هراسی نیست

soolmazz — Sun, 24 Feb 2008 15:11:42 GMT

معشوق از عشق انذار مي كند

چه بيم؟

در هر چشم نگاهش مي بينم

بر هر لب كلامش مي خوانم

...

گلستان مهرش بر من آتش شد

چه باك؟

چون شعله زبانه مي كشم

بهار را به دل ها هديه مي دهم

نیایش

soolmazz — Mon, 04 Feb 2008 14:36:18 GMT

"هو هو ای محبوب من کمند عشق تو سرهای عارفان را بسته و تیر عشق تو جگرهای عاشقان را خسته"

زمستان

soolmazz — Wed, 23 Jan 2008 12:21:21 GMT

درخت ميل به عرياني ندارد

باد سيلي مي زند

درخت خم مي شود

اما

رخت خزان را بيشتر به خود مي پيچد.

احمقانه ،

عاشقانه

من، درخت

عشق تو، رخت خزاني

تو، . . . باد.

رسم زمستان است

سيلي و عرياني.

تسليم زمستان خواهم شد

دمی نزد من بیا

soolmazz — Thu, 10 Jan 2008 19:14:18 GMT

... هنوز دلم مي خواهد هزاران صفحه دوستت دارم برايت بنويسم و هزاران بوسه به خيالت بزنم. اما ديگر تو رفته اي... به ديار دل پرمهرتري كوچ كرده اي. كوچي بي بازگشت.

سيمرغ من. پرهايي كه از تو داشتم تمام شده. خود را آتش مي زنم، دمي نزد من بيا. دلتنگي به قلۀ قاف رسيده! تو كجايي؟!

هراسان اين تنهايي ام. از حجم عظيمي كه خالي مانده و خيالش حتي پر نمي كند اين فضا را... كودك هراسانم جز آغوش امن تو مأمني نمي شناسد. دمي نزد من بيا.

نمي دونم چرا جديداً اينقدر نامه مي نويسم! ميانه ي كلام و زبان انگار شكر آب شده! كلام عزيز خودت را اصلاح كن، باور كن زبان و نگاه هم موجودات خوبي اند (گرچه گاهي كارت را خراب مي كنند).

نامه ای به ماه طلایی آسمان پر ستاره من

soolmazz — Thu, 27 Dec 2007 20:24:18 GMT

امشب سر به آسمان ساييده ام. اطرافم پر است از ستاره. همنشين ماه شده ام.روح از قفس تن پرواز كرده. پرواز كن روح من، قلب من، عشق من، عشق من.

"تو را من درد شيرين خوانم اي عشق"

دوست دارم اين خلايق را. عاشقم اين ستاره ها را. تو را چه گويم محبوب من؟ از نگاهي كه اينگونه آتش درونم را تيز تر مي كند چطور فرار كنم؟ ماه طلايي آسمان پر ستاره من. بسوزان. ويران كن. اما هميشه به بالا نظر كن و قدم بردار، قدم بردار، قدم بردار... آنقدر بالا برو تا حتي از نگاه هاي پرسشگر من محو شوي. اگر سنگي بر سر درّه اي هستم مرا در دره بينداز . اما مجال توقف به خودت نده؛ به مسيرت ادامه بده تا به خورشيد برسي.

خسوف را دوست ندارم، چون تو نيستي. اما وقتي به كسوف برسيم، با وجود سرمايش، دلگرم مي شوم. چون مي دانم تو به اوج گرما رسيده اي "ماه طلايي آسمان پر ستاره من".

قفس

soolmazz — Mon, 17 Dec 2007 11:59:18 GMT

آي آدمها

چطور راضي مي شويد عشق بزرگ را در قفس كوچك خفه كنيد؟!!

بگذاريد احساس در آسمان بپرد . . . موشك ها را در قفس كنيد.